سيد محمد باقر رجائى « 1 » 10 . سيد محمد باقر امامى دهكردى « 2 » 11 . سيد محمد باقر نحوى « 3 » 12 . سيد بحر العطاء مهدوى « 4 » 13 . آية الله سيد محمد تقى موسوى احمدآبادى « 5 » 14 . ميرزا محمد تقى فقيه شهرضايى « 6 » 15 . سيد جواد نجفى دهكردى « 7 » 16 . آية الله سيد حسن چهارسوقى « 8 » 17 . ميرزا حسن قدسى كاشانى « 9 » 18 . سيد محمد حسين رضوى

--> ( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ج 2 ص 1045 . ( 2 ) . شناخت سرزمين چهارمحال ج 2 ص 36 . ( 3 ) . يادداشت هاى مرحوم سيد مصلح الدين مهدوى . ( 4 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ج 2 ص 682 . ( 5 ) . نقباء البشر ج 1 ص 258 . آية الله دهكردى در اجازه به ايشان مىنويسد : « وممّن وجدناه في قرننا هذا سالكاً مسلك الرشاد و ناهجاً منهج السداد ، ناشراً لأخبار الأئمة المعصومين ، متفقّهاً في الدين ، جناب العالم العامل والفاضل الكامل ، الجامع للكمالات النفسانيّة والحائز للمراتب الايمانيّة ، المهذّب الصّفي والألمعي الزكي ، أخونا وصديقنا الحاج ميرزا محمّد تقي أدام الله تأييده ، فإنّا قد وجدناه بعد قراءته علينا شطراً من المباحث الاصولية والمسائل الفقهية ، صاحب الذهن الوقّاد والفهم الفقّاد . . . وبالغاً رتبة الاجتهاد . . . . واوصيه أدام الله توفيقاته بملازمة التقوي والتورّع عن المكاره وحسن الظنّ بالله تعالي والإصلاح بين الناس فإنّه من أفضل عامّة الخيرات ، والاعتزال عن مجالس الحسرة ، والإكثار في الكلام المُوجب للندامة ، والتقليل في الطعام والكلام والمنام وملازمة صُحبة الكرام ؛ فإنّه يوجب قوّة القلب وشهامة النفس » . ( 6 ) . آهنگ حجاز ص 190 : جناب زبدة العلماء حجة الاسلام حاج ميرزا محمد تقى فقيه شهرضائى داراى مقام علم و زهد و تقوا و عقيده ثابت و راسخ در دين بود . چندين سال در اصفهان درس آقا سيد ابوالقاسم دهكردى وغيره حاضر مى شدند و پس از رجوع از اصفهان و تشرّف به مكه معظّمه ، در شهرضا به امر جماعت و امور شرعيه اشتغال داشتند . . . اجازه از آقا سيد ابو القاسم دهكردى و بعضى ديگر داشتند و نگارنده اجازات ايشان را ديده بود . به هر صورت آدم متقى و محتاطى بود . وى در 11 ربيع الثانى 1362 ق ( 27 فروردين ) اين عالم را بدرود گفت و سنّ ايشان در حدود 74 سال بود و اولاد او منحصر به يك دختر بود و از مال دنيا چيزى نداشت . ( 7 ) . شناخت سرزمين چهارمحال ج 2 ص 42 . ( 8 ) . زندگانى حضرت آية الله چهارسوقى ص 58 . ( 9 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ج 1 ص 351 .